Huling araw sa Bacolod/Silay..
What a sad, sad day..
The whole time na wala pa kami sa airport,
feeling ko nakalutang ako.. Ewan..
Parang ayaw ko ng umalis dun..
Nung nasa airport na, pigil-luha ako..
Nakakahiya man, pero pinigilan ko..
Mas lalo akong nalungkot nung maramdaman ko ang yakap ng tita, pamangkin, at pinsan ko..
For I know, it would take years for us to meet again..
Hinding-hindi ko malilimutan ang bakasyon na ito..
DAHIL SOBRANG SARAP NITO.
Ang SARAP.. SOBRA!
Aww!
\m/
