Ambot Sa Imo! [Day 6]

Going back to Bacolod and Silay from Iloilo..

WeeSam ulet sinakyan namen para mabilis,
at aun nga.. MABILIS!
Kasi SUPER LAKAS ng mga alon!
TUMATALON na yung boat!
Hilong-hilo ako!
Akala ko katapusan ko na..
Buti mabait si Lord..

Pagtungtong ng bahay sa Silay,
bihis at larga agad sa SM Bacolod kasama ni insang Noynoy!
Grabe! Saya! Galing namen kumanta! Wahaha!
Tinalo namen yung mini-concert ng mga bata sa labas ng World Of Fun!
Kasi nung kami na kumakanta, kami na pinanood!
Sya pinalakpakan sa Liwanag Sa Dilim, ako sa Wherever You Will Go!
Pota! Wahaha!





Ang SARAP..

Aww!

\m/

Ambot Sa Imo! [Day 5]

Third day sa Iloilo..

THE SOLE PIC SAYS IT ALL.





Ang SARAP..

Aww!

\m/

Ambot Sa Imo! [Day 4]

Second day sa Iloilo..

Larga kung saan-saang bayan,
naghagilap ng mga "parente" (kamag-anak) sa kasuluksulukan ng:
Sta. Barbara, Zarraga, Liganes..
Kapagod..

Hindi ko malilimutan ang mahimbing kong tulog sa papag..
Ang maligo sa banyong takip ay yero at kawayan,
na kita kalahati ng katawan mo..
At maligo sa banyo sa loob ng koral ng mga baboy,
malinis naman un xempre, oink..
Hehe..




Ang SARAP..

Aww!

\m/

Ambot Sa Imo! [Day 3]

From Bacolod to Iloilo..

First time kong pumunta sa Iloilo,
nagulat ako kasi my express na barko palang pwedeng sakyan..
WeeSam nga yung sinakyan namen eh,
45 minutes lang yung byahe..

Pero mas NAGULAT ako pagdating ko doon sa Iloilo..

Sa tricycle na animan, 12 ang sumasakay..
No wonder sila ang may pinaka-maraming baranggay sa Pilipinas,
kasi pati kasuluksulukan ata ng gubat may mga nakatira..
At may kamag-anak daw kaming mga aswang sa father's side ni ermat, yayayay!




Ang SARAP..

Aww!

\m/

NAGPAKASARAP

Last Thursday (April 10, 2008), a friend texted me while I was in Sta. Barbara, Iloilo:

 

Friend: musta ka jan? aus, nagpapakasarap ka jan ah! hehe..

 

Varian: Ahek? Hndi ah.. D kya masarap d2, boring nga eh..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

As the plane landed earlier at NAIA, realization hit me on the face.

 

Oo nga, nagpakasarap ako..

But not with the place,

But with my relatives.. my loved ones.

 

The bad thing was,

I did not realize that at first.

 

The worse thing was,

I denied that I, indeed, was having fun.

 

And the worst thing was,

I denied that fact even to myself.

 

Now it hurts to realize that I am now sitting at home,

and not with them.

 

Damn.